Przykład G. M. Wilsona
Tak np. G. M. Wilson zbierał za pomocą odpowiedniego kwestionariusza, zwróconego do przedstawicieli różnych zawodów, dane dotyczące rodzaju i zakresu działań matematycznych, które są im rzeczywiście potrzebne przy pracy zawodowej, ażeby na tej podstawie ułożyć racjonalny program arytmetyki w szkołach. Okazało się bowiem, iż często w szkole zużywa się energię dzieci na naukę takich działań. matematycznych i rozwiązywanie takich zagadnień, które później w życiu nie znajdują żadnego zastosowania. Wychodząc z analogicznej zasady Ayres5 zbadał dwa tysiące listów pisanych przez ludzi dojrzałych różnych zawodów, wyliczając, które słowa powtarzają się tam często, a które tylko bardzo rzadko. W ten sposób starał się on uzyskać racjonalną podstawę do ułożenia programu nauki ortografii, który powinien, jego zdaniem, obejmować tylko słowa faktycznie będące w pisemnym użyciu i kłaść główny nacisk na te z nich, które przychodzą najczęściej. Analogiczna zasada wyboru może być stosowana także w odniesieniu do cech charakteru, których rozwijanie ma wejść do programu szkolnego,
Podobne strony: drewniane domy elektryk Kraków Kołki, śruby, eletro-narzędzia Treść programu wychowania i nie tylko.